ويدا خانم. شيرين زبون ما

تابستون هر سال یک بار میرویم دریای چمخاله که ساحل شنی داره و عمق ابش هم کم هست وخیلی هم تمییز هست وامسال با خاله فرشته و امیر حسین وفاطمه رفتیم وخوش گذشت اما ویدایی از اب ترسید وبا قایق بادی اش شنا نرفت وفقط لب اب شن بازی کرد.                                                                                                                         &n...

امسال چون ویدایی بزرگتر  شده بود وقتی میرفتیم نمک دره اگر هوا سرد بود توی خونه لگو بازی میکرد واگر هوا خوب بود توی حیاط یا شن بازی میکرد ویا با ونوسی کفش دوزک و سوسک کوچولو پیدا میکرد .              نکته ی جالب اگر یک هفته نمیرفتیم ویدایی قرقر میکرد که دلم برای گاوها وسگها وبعبعی های نمکدره تنگ شده .کلا" که ویدایی نمک دره رو خیلی دوست داره.                                                                             ...

امسال وقتی که ونوسی کارنامه ی مدرسه را با نمرات عالی گرفت بابایی برای جایزه برایش تبلت خرید و ویدایی  به تبلت میگه تب تب . یعنی بلد بود بگوید اما برای اینکه ما را بخندوند میگوید : تب تب                    از کارهای جالب دیگه اینکه کاس سی دی را تا میکرد و موس را کنار اون میگزاشت ومیگفت که این لب تاب من هست  ومن دارم توی سایت بازی میکنم که خاله سوری میگفت وای این از کجا اینها رو بلده.                                                          &...

ویدایی به چسب علاقه داره از هر مدل و رنگ وجنس :وقتی جایی از بدنش درد بگیره حتما باید چسب بزنه فقط برای یک دقیقه اگر بگویی که بیشتر بماند میگوید :دیگه خوب شد .                                               اگر چسب زخم نباشد چسب کتاب هم  قبول هست البته دکترش باید ونوسی باشدکه دیگر چه مدلهایی را خواهی دید.                                                                 ...

وقتی بعد از ظهر میشد دیگه اصرار های ونوسی وویدایی برای اب بازی شروع میشد که خیلی بهشون خوش میگذشت ومن هم میدیدم  چون هوا گرم هست براشون هندوانه سرد ویا خربزه ویا اگرهم  گرسنه بودند براشون بیسکوییت با اب میوه میبردم  واونهاهمون طور که اب بازی میکردند میخوردند.                       بعد از شنا جالب بود که ویدایی قصه میخورد که چرا پاهام پیر شدند.                                                                  ...

بعد از 15 سال که توی این خونه زندگی میکنیم وهمیشه ارزوی داشتن یک تراس رو داشتیم .اما موقعیت نمیشد اما به خاطر شما وروجک خانم که توی خونه خسته میشدی بعد از سالها انتظار تراس بزرگ ما ساخته شد وشما با ونوسی چقدر خوشحال شدین                                                  بابایی هم که دیگه سنگ تموم گذاشت چو ن برای  ما حوض بزرگ درست کرد و شما دو تا خواهرها روز های گرم توش اب بازی میکردین .                                     &nbs...

اردیبهشت با مادر جون رفته بودیم خونه ی عمو اسماعیل وخاله سمانه وفصل رویش گلهای لاله بود وقتی رفتیم توی باغ واون همه گل رو با هم دیدیم خیلی خیلی ذوق زده شدیم بخصوص ویدایی.                                                                                                                                         &n...